De Kunst-Bloem

Vrije academie

Het gebeurt dat we in de Kunst-bloem vragen krijgen over het tekenen naar levend naakt model. Heeft dat wel zin ? Je kan toch ook een geklede persoon tekenen. Bovendien zijn er veel afbeeldingen van naakte figuren, die hoef je toch niet levend voor je te hebben ?


Er zijn verschillende redenen waarom er getekend wordt naar naakt levend model.


Voorwerpen tekenen

Meestal beginnen de studenten in de academie(althans vroeger in de traditionele academische opleidingen) met het tekenen van voorwerpen. Een voorwerp loopt niet weg om zijn neus te snuiten, en zal niet om de zoveel minuten zitten wiebelen, en de week daarop ziet dat voorwerp er nog net hetzelfde uit. Je kan dus oefenen tot je het bijna blindelings kan tekenen. Dat is in het begin zeer belangrijk. Je moet het tekenen 'in de hand krijgen'.


Altijd anders

Maar aan het tekenen van voorwerpen kleeft meteen ook het gevaar dat je er niet meer naar kijkt, je weet immers hoe het er uitziet. En dat is dan meteen één van de twee belangrijkste redenen voor het tekenen naar levend model: het model is altijd weer anders, het zit anders, het is een ander model, en elke pose is weer nieuw. Er zijn geen twee gelijke poses. Je bent als tekenaar dus verplicht om naar je onderwerp te kijken: hoe zijn de verhoudingen, is die arm op die manier niet korter, zijn die voeten echt wel zo lang, zit hij echt wel zo ver voorovergebogen ... je stelt je als tekenaar voortdurend vragen.


Fouten vallen op

De tweede reden is, en daar komt het naakt om de hoek kijken, dat voor de meeste tekenaars en schilders de mens één van de meest geliefde onderwerpen is. Of de afgebeelde persoon nu op de voorgrond staat, of onderdeel is van een landschap of andere setting, op veel klassieke schilderijen en tekeningen staan mensen. En een mens uitbeelden is niet gemakkelijk. Als een boom niet helemaal goed weergegeven is, zal niemand het merken, maar een mens met te lange benen of een te klein hoofd, dat valt onmiddellijk op, zelfs als het om een eenvoudige schets gaat.


Anatomie

Vroeger moesten de academie studenten zich eerst door een hoop anatomische kennis worstelen. Ze moesten bijvoorbeeld een geraamte kunnen tekenen, en geloof mij dat is verdraaid moeilijk. Dan moesten ze ook de werking van de spieren bestuderen. Het idee om de anatomie te gebruiken als basis voor het tekenen van het menselijk lichaam is ontstaan in de Renaissance, met Leonardo da Vinci die in de kelders van het ziekenhuis lijken ging dissecteren. Daar houden wij ons in de Kunst-Bloem niet mee bezig ...


Om bij een lichaam de anatomie te kunnen zien, is naaktheid een absolute must. Kleren, zelfs aansluitende zoals een maillot, verhullen juist die anatomie. En dat is de enige manier om een mens goed te leren tekenen.


Steeds iets nieuws

Oefening baart kunst, dat is iets wat je in de kunst heel letterlijk moet nemen. Eigenlijk is het zelfs zo, dat je in kunst nooit een punt bereikt waarop je kan zeggen: ik heb niets meer te leren, ik kan het allemaal. Maar dat is meteen ook het spannende aan kunst, je kan altijd weer iets nieuws leren, het blijft een avontuur van nieuwe dingen ontdekken. Ook daar kadert het tekenen naar levend model in. Je zoekt steeds naar nieuwe manieren om het lichaam uit te beelden, naar nieuwe technieken.


Experimenteren

Voor mij is het tekenen naar levend model geen doel op zich, maar een verduiveld moeilijke oefening, een oefening die altijd moeilijk zal blijven, hoeveel modellen ik ook getekend heb. Voor mij is het de basis van alle andere tekenen omdat ik in die context gerust fouten mag maken, met nieuw materiaal mag experimenteren, dingen kan uitproberen. Ik ben er gerust op dat niemand mij zal uitlachen, de anderen zweten er ook op om hun tekening binnen de gegeven tijd tot een goed eind te brengen. Mijn tekeningen verdwijnen 's avonds in mijn map, en niemand buiten het atelier hoeft mijn misbaksels ooit te zien, die schift ik er na een tijdje gewoon uit richting vuilbak.


Net als de traditionele academies

In ons atelier van de Kunst-Bloem doen wij niets anders dan de traditionele academies. Onze modellen, zowel mannen als vrouwen, nemen gewoon dezelfde poses aan als in die academies (al is elke pose dan weer een beetje anders, het model zit net weer iets meer zus of zo, deze spier krijgt weer wat meer nadruk, en het licht doet weer andere schaduwen ontstaan).


Marcel die het tekenen naar levend model begeleidt, haalt zijn inspiratie voor de poses veelal uit boeken over tekenen en bij  bekende schilders en tekenaars zoals Renoir en Degas. Soms is de pose er op vraag van één van de tekenaars. Vaak is ze echter ook een toepassing op iets wat Marcel ons bijbrengt: bijvoorbeeld het weergeven van verkortingen en de werking van schaduw.


Je ziet, het tekenen naar levend model is interessant, boeiend en verrijkend. In de Kunst-Bloem kunnen we de vraag ernaar dan ook nauwelijks bijhouden en is het de topper van onze workshops.


Waarom we in de Kunst-bloem tekenen
naar levend naakt model

Cursus tekenen naar levend model

Wat komt aan bod ?

Welk materiaal heb je nodig ?